Charlemagne Palestine
De Perifeer is vereerd dat Charlemagne Palestine speciaal voor Perifest 2026 een nieuw stuk heeft gecomponeerd voor het carillon van de Deventer Lebuinustoren, wat uitgevoerd zal worden door stadsbeiaardier Bauke Reitsma. De titel is SPECTRALALLEAAA STRUMMMINGGG FOR THE RESOUNDINGGG OCTAVE OF THE LEBUINUSTOREN HEMONY CARILLON OF DEVENTER 2026.
Geluids- en beeldend kunstenaar Charlemagne Palestine is een belangrijke figuur in de New Yorkse avant-garde van de jaren 60 en 70. Hij wordt vaak in verband gebracht met de zogenaamde New Yorkse ‘minimalistische’ scene, samen met kunstenaars als La Monte Young, Terry Riley, Steve Reich, Philip Glass en Phil Niblock. Zelf verwerpt hij dit label echter, beschouwt zichzelf als maximalist en claimt een overweldigende, vibrerende en animistische benadering van geluid en ruimte. Werken als ‘Strumming Music’ zijn gebaseerd op continue aanhoudende gebaren die de ruimte verzadigen met resonanties, harmonische lagen en akoestische turbulentie.
Geboren in Brooklyn in een Joods gezin uit Rusland, groeide hij op tussen een traditionele religieuze opvoeding en een vroege fascinatie voor experimentele kunst. Hij studeerde muziek en kunst aan de New York University, Columbia University, Mannes College of Music en het California Institute of the Arts, waar hij een kenmerkende stijl ontwikkelde voor piano, orgel, zang en carillon.
Naast zijn muziek heeft hij sinds de jaren zeventig een intens oeuvre van video- en performancewerken ontwikkeld, gebaseerd op fysieke rituelen, stem, beweging en geluid, met als doel een uiterlijke expressie van innerlijke, psychodramatische gemoedstoestanden. Pluche speelgoed en textiel vormen totems die de animistische dimensie van zijn universum versterken, opgevat als een totaalkunstwerk waarin elk object een levendige aanwezigheid wordt.
Hij woont en werkt tegenwoordig in Europa en presenteert nog steeds concerten, installaties, tentoonstellingen en samenwerkingen met vele muzikanten, dichters en kunstenaars. Zijn werk heeft vele artiesten beïnvloed, van John Cale tot Nick Cave. Trouw aan zijn poëtische esthetiek van continu geluid, gecontroleerde excessen en vibrerende trance, blijft Charlemagne Palestine een sleutelfiguur voor het begrijpen van de ontwikkeling van experimentele muziek en geluidskunst sinds de tweede helft van de twintigste eeuw.